ულამაზესი ტყეები, ალპური მდელოები, ფლორისა და ფაუნის მრავალფეროვნება, საოცარი ხედები, ქართული კულტურის მრავალსაუკუნოვანი ნიმუშები - დიახ, ეს სიმწვანეში ჩაკარგული ქალაქია, რომელიც გულგრილს არავის ტოვებს.
ოდესღაც თბილისის ძველ იპოდრომზე ცხოვრება ჩქეფდა - დოღი, ლიდერები, გულშემატკივრები - ადგილი, რომელიც გასული საუკუნის ბოლოსაც კი ცოცხალი და მხიარული გახლდათ. დოღში მთავარი გამარჯვება კი არა, მონაწილეობა იყო. ბოლო წლებში თბილისის ცენტრში არსებული მიდამო, გარიყულ ზონად გადაიქცა, რომელსაც ბეტონის ჯუნგლები არტყავს გარსს.
საბჭოთა ხელისუფლების პერიოდში, განსაკუთრებით მძიმე ზეწოლას ეკლესია-მონასტრები განიცდიდნენ. მასიურად იხურებოდა ტაძრები. ეკლესიებიდან ქრებოდა ყველაფერი, რაც სიწმინდესა და მართლმადიდებლობას უკავშირდებოდა. იძარცვებოდა ეკლესიები სამღვდელო შესამოსლისა და საეკლესიო ინვენტარისაგან. გადარჩენილი წმინდა ნაწილები და უძველესი ხატები, ადგილობრივი მუზეუმების საცავებს გადაეცათ, რადგან ისინი კომუნისტების თვალსაზრისით, რელიგიურ ნაწილებს კი არა, არამედ კულტურულ-ისტორიულ ნივთებს წარმოადგენდნენ.
საქართველოს ერთ-ერთი შთამბეჭდავი ადგილი - მესტია დასავლეთ საქართველოში, სამეგრელო - ზემო სვანეთის მხარეში მდებარე მუნიციპალიტეტია. კლდეზე შეფენილ ე.წ. ყოფილ სეტს, ისევე როგორც მთლიანად სვანეთს, უძველესი ისტორია გააჩნია. მესტია გამორჩეულია საოცარი, ულამაზესი ბუნებითა და კულტურული ძეგლების სიმრავლით. ყველაზე დაუვიწყარი და მომაჯადოებელია სვანეთის მშვენება, მწვერვალი უშბა, საქართველოს უმაღლესი მწვერვალი შხარა, აზიდული კლდეებიდან გადმომდინარი ჩანჩქერები და ცასავით ლურჯი ალპური ტბები.
წლების განმავლობაში სამშენებლო ბუმმა საქართველო წარმოუდგენელი სისწრაფით მოიცვა. დეველოპერები სხვადასხვა ხრიკებით ცდილობენ მომხმარებლების მიზიდვას. გარდა იმ აქციებისა ან საშეღავათო პირობებისა, რომლებსაც ისინი მომხმარებელს სთავაზობენ, წლების განმავლობაში გაჩნდა სხვადასხვა დასახელების უბნები.
2024 წლის 26 მარტი ისტორიული თარიღი გახდა საქართველოსთვის. საუკეთესო მატჩის, ზღვა ემოციებისა და თითოეული ჩვენი მოქალაქის მიერ დადებული კადრების მიღმა, რომელიც სოციალურ ქსელებში გავრცელდა, გამიჩნდა კითხვა - რამდენად ეწყობათ ხელი ჩვენს გმირებს კიდევ უფრო მეტად, რომ გვასახელონ და რა ინფრასტრუქტურულ გარემოში უწევთ ასპარეზობა ჩამოსულ სტუმრებთან? ასპარეზობა, რომელიც შეიძლება ჩვენი ქვეყნის ისტორიის გარდატეხის მნიშვნელოვანი ნაწილიც გახდეს.
ავტოსაგზაო შემთხვევებისა და დაღუპულთა თუ დაშავებულთა შესახებ ცნობები, მედია საშუალებებითა და სხვადასხვა საინფორმაციო წყაროებით, თითქმის ყოველდღიურად ვრცელდება, თუმცა ოფიციალური სტატისტიკა იმაზე მეტად საგანგაშოა, ვიდრე ჩვენ ამას საინფორმაციო საშუალებების დახმარებით ვგებულობთ. საკითხი, რომელმაც მთელი ქვეყანა მოიცვა, სპეციალისტების მხრიდან მუდმივი განხილვის საგანია.
ახალი, მაღალსართულიანი ნაგებობები გადამწყვეტ როლს თამაშობენ ურბანულ გარემოში - ისინი მთელი უბნის იერსახეს ცვლიან, თითქოს გაბატონებულან ადგილას, სადაც ძველი შენობები დგას და ამაყად გადმოჰყურებენ მათ. ერთმანეთის სიახლოვეს განლაგებული, სიმწვანე დაკარგული ეზოები გამოსავალს ეძებენ, სიმწვანეებს კი მწვანე არქიტექტურის სახით, შენობის კედლებზე გადაუნაცვლებიათ.
რაჭიდან დაბრუნებულს, ნაქერალას უღელტეხილზე, "ცხრაჯვარის" გადასახვევი შეგვხვდა. მოულოდნელად გადავწვიტეთ გადაგვეხვია და ორი ისტორიული მხარის, იმერეთისა და რაჭის საზღვარზე მდებარე ადგილის დათვალიერებით დავმტკბარიყავით, საიდანაც დასავლეთ საქართველოს ულამაზესი ხედები იშლება. სამანქანო გზით, რომელიც დიდი ხანი არ არის რაც გააკეთეს, ყოფილი ტყიბული-ცხრაჯვარის საბაგირომდე ხვდებით. მისი დანახვისას სინანულის გრძნობა გეუფლებათ, თუ რა საჭირო და აუცილებელი ობიექტია გავერანებული.